woensdag 10 juni 2015

Mama kwijt


Vanochtend om 6 uur wakker gemaakt door één van mijn kinds. Je kent dat moment wel dat je een innerlijke strijd aan het voeren bent met jezelf, nee nu nog niet. Uiteindelijk sta je zwaar chagrijnig op en denk je oké wat nu? Dus ik loop naar buiten om de krant te halen. Uit de tuin van mijn buren (mijn schoon ouders) komt een vreemd geluid. Dus ik besluit om even een kijkje te nemen. Ik werp een blik over de heg en meteen is mijn hele stemming opgeklaard. Ik ben in rep en roer. De steenuil heeft een jong en het zit daar op het gras. Zijn papa of mama luid alarm slaand met de boodschap 'waag het niet om in de buurt te komen'. Ik weet natuurlijk dat je een uilen jong niet moet pakken want dit is nou eenmaal wat ze doen. Ze verlaten het nest als ze nog heel jong zijn en gaan de boel verkennen. Paps en Mams krijgen het nu pas echt zwaar met zo'n ongeleid projectiel. Het is eigenlijk net een mensen kind. Maar goed ik ren naar binnen kleed mijn dochter aan, pak mijn camera doe de deur open. O nee de kat rent mee. Die gooi ik weer naar binnen en ga weer naar de tuin van mijn buren. En maak dit kiekje. Een beetje onnozel ziet ie er wel uit maar ik hoop zo dat ie het red.

1 opmerking:

Loes Kelders zei

leuk verhaal ik zie t al helemaal voor me!